Pałac lata 1935-1940Pierwsze dokumenty o Godzięcinie, do jakich dotarliśmy pochodzą z 1301 i 1307 roku. Najstarszym zabytkiem architektury jest odnowiony kościół filialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. Pierwsza wzmianka o księdzu tego kościoła pochodzi z 1353 r. W latach 1540-1654 kościół należał do ewangelików. Obecny kościół gotycko-renesansowy zbudowany w 1583 r., restaurowany z trójbocznie zakończonym prezbiterium. W czasie przeprowadzenia remontu, po odbiciu tynku okazało się, że ma on konstrukcje drewnianą, szachulcową. Należy do najstarszych drewnianych kościołów na Dolnym Śląsku.

Ze starego wyposażenia zachowały się: ołtarz z 1602 r., ambona z czasów budowy kościoła, barokowy prospekt organowy z początku XVII w. i murowana, klasyczna chrzcielnica z końca XVIII w. W prezbiterium zachowało się renesansowe drewniane epitafium Anny Poleiin zmarłej w 1588 r. oraz piaskowa, renesansowa płyta nagrobna Fryderyka v. Sack und Ratschitz zm. w 1619 r. Obok kościoła stoi drewniana dzwonnica z 1877 r. o konstrukcji słupowej.

Od 1845 roku do 1894 roku wieś należała do rodziny Köckritz. Założono wtedy obiekty dworskie w środkowej części wsi po wschodniej stronie szosy z Brzegu Dolnego do Żmigrodu.

Północno-zachodnią część terenu zajmuje zabudowa folwarczna. Pozostałą część terenu zajmuje rozległy park wraz z terenami upraw gospodarczych oraz dwukondygnacyjny pałac z dwoma okrągłymi wieżo-alkierzami narożnymi. Pałac pochodzi z połowy XVIII w., przebudowany na przełomie XIX/XX wieku i w latach 1980-81 (stracił wtedy wszelkie cechy stylowe). Obecnie mieści się w nim Państwowy Dom Dziecka. W 1894 roku dobra zakupił Gideon von Wallenberg-Pachaly. W rękach tej rodziny majątek pozostawał do czasów II wojny światowej. Wiele budynków we wsi Godzięcin pochodzących z końca XIX i początku XX wieku ma konstrukcję szachulcową i ryglową lub z muru pruskiego.

Przypałacowy park jest typu naturalistycznego i pochodzi z trzeciej ćwierci XIX wieku. W północno-zachodniej części znajdują się tereny dawnych ogrodów uprawnych. Ogród północny otoczony jest ceglanym murem z trzeciej ćwierci XIX wieku. W parku, przy murze ogrodowym zachował się fragment klasycystycznego, rodzinnego grobowca, mającego kształt niszy flankowanej pilastrami z kompozytowymi głowicami, podtrzymującymi łukowate belkowanie. Nad otworem znajduje się klucz z tarczą herbową, a pod nim płycina z wersetem biblijnym.

Teren przedpałacowy zagospodarowany był w sposób parkowy z regularnym podłużnym stawem z kępami drzew. Od strony południowo-wschodniej zamkniętej kurtyną drzew znajdowała się ścieżka spacerowa przechodząca obok nieistniejącego pomnika prawdopodobnie z czasów wojny francusko-pruskiej.

Kilka zdjęć obrazujących jaki kiedyś wyglądał nasz Godzięcin (źródło dolny . slask . org . pl):

Fot.1. Na górze – Panorama wsi z widokiem na kościół i sklep C.Kaske. Na dole – Pałac.


Fot.2. Pocztówka z Godzięcina lata 1910-1930 – Na górze po prawej Pałac,
w środku pomnik Poległych w I Wojnie Światowej,
na dole po lewej kaplica, po prawej  szkoła.

Fot.3. Pocztówka z Godzięcina lata 1910-1930 wersja druga

Fot. 4. Godzięcin – sklep z artykułami kolonialnymi A. Hubnersche,
pomnik Poległych w I Wojnie Światowej, Pałac.

Fot.5. Widokówka Godzięcin lata 1890-1900.

Fot. 6. Widokówka Godzięcin z początku XX wieku.